De top van de internationale singer-songwriters

Elvis in Limburg

Begin jaren zeventig togen wij met onze jugband -denk aan wasbord, banjo en viool- naar een tot jongerencentrum omgebouwd schoolgebouw ergens in Limburg. Aangekomen werden we geconfronteerd met woest uitziende lieden met veel haar -wat niet ongewoon was in die tijd- en stoere tred. Nou waren wij zelf ook niet van het schoonste soort dus, allez...
Het waren echter de tatoeages die ons zorgen baarden. In die tijd was het hebben van een tattoo nog lang niet zo salonfähig als tegenwoordig; laat staan hip. Er hing dreiging in de lucht.

Nadat we begonnen waren met het spelen van leuke folkliedjes en bluesy dingetjes, kwam een van de Vikingen op ons af: 'Jullie spelen toch wel iets van Elvis?' Waarop wij antwoordden dat wij niets van Elvis kenden. De vraag werd dreigender herhaald en niet één maar meerdere Vikingen stonden met bollende spierballen en glimmende tattoos voor het podium te wiebelen van de ene voet op de andere.

Mamma help, Tom Poes verzin een list! Tijdens het volgend nummer werd er koortsachtig gecommuniceerd tussen ons bandleden: goede raad was duur.
Toen, bij het volgende nummer, hoorde ik onze violist aankondigen: 'Beste mensen, we gaan nu een nummer van Elvis doen; het is het b-kantje van Heartbreak Hotel en heet '38 plug'.Wij kenden dat nummer goed, maar het was zeker niet van Elvis. Tijdens het nummer zag ik één van de Vikingen, die zich blijkbaar van zijn culturele kant wilde laten zien, over zijn kin strijken en goedkeurend en veelbetekenend naar de ander knikken. 'Ja , dit klopt, dit is een b-kantje van Elvis.'
Vervolgens hoorde ik onze zanger nog een traditioneel Amerikaans folknummer transformeren naar een duet van Elvis met Carl Perkins om vervolgens -hij groeide in zijn rol- iets uit Elvis' Duitse periode in te zetten. Allemaal nummers die wij wekelijks speelden maar met Elvis Presley niets van doen hadden. In die tijd vonden wij Elvis maar een ordinaire gast (iets waar ik nu anders over denk).

De stemming sloeg om en diezelfde avond verbroederden wij ons met de Vikingen: 'Jullie kennen tenminste echt iets van Elvis, niet alleen maar de hits…'

Stuiterend van de adrenaline reden wij die avond terug naar Brabant.